Częste przyczyny luźnego kału u szczeniąt, od zmiany karmy po robaki, giardię i kokcydia, które objawy są pilne i jak współpracować z lekarzem weterynarii.
Luźny kał jest częsty w okresie odsadzania i po przeprowadzce do nowego domu, gdy stres i nowa karma pojawiają się jednocześnie. Inne częste przyczyny to przejadanie się, zjadanie rzeczy na dworze, glisty oraz pasożyty giardia i kokcydia, a także zakażenia bakteryjne i wirusowe. Parwowiroza u nieszczepionych szczeniąt może zacząć się od wymiotów i cuchnącej, krwistej biegunki i zagraża życiu. W hodowli często występuje kilka przyczyn naraz, więc jedno badanie rzadko daje pełną odpowiedź, a szczeniak, który wydaje się zdrowy, może mieć nawrót pod wpływem stresu.
Skontaktuj się z lekarzem weterynarii tego samego dnia, jeśli szczeniak ma krwistą lub wodnistą biegunkę, wymiotuje, przestaje jeść, wydaje się apatyczny lub jest zimny w dotyku, albo gdy kilka szczeniąt choruje naraz. Małe szczenięta mogą się odwodnić w ciągu kilku godzin. Waż szczenięta codziennie: ten, który przestaje przybierać lub traci na wadze, wymaga uwagi, nawet jeśli kał wygląda tylko trochę luźno. Sprawdź nawodnienie, delikatnie unosząc skórę nad łopatkami. Powinna od razu wrócić na miejsce, a suche, lepkie dziąsła to sygnał ostrzegawczy. Chorego szczeniaka trzymaj w cieple i podawaj wodę lub roztwór elektrolitów w małych porcjach, ale nigdy nie odmawiaj mu płynów.
Przynieś świeże próbki kału, najlepiej zbierane przez trzy dni, bo wiele pasożytów wydalanych jest z przerwami. Lekarz weterynarii może zbadać kał na robaki, giardię i kokcydia oraz wykonać panel PCR obejmujący także parwowirusa. Leczenie zależy od przyczyny: fenbendazol na giardię i robaki, toltrazuril na kokcydia i intensywna terapia z kroplówkami przy parwowirozie. Unikaj antybiotyków bez rozpoznania, bo rzadko pomagają i zaburzają florę jelitową. Lekkostrawna, łagodna karma w małych, częstych posiłkach, z probiotykami, wspiera powrót do zdrowia, a szczeniak powinien dalej jeść, a nie głodować.
Cysty giardii i kokcydia przeżywają długo i ponownie zarażają szczenięta z podłogi, wybiegu i ich własnych łap. Od razu sprzątaj kał, dokładnie myj i susz skrzynię porodową oraz wybiegi i często pierz legowiska. Kąpiel zadu pod koniec leczenia giardii usuwa cysty z sierści. Zmieniaj karmę stopniowo przez tydzień i daj nowej rodzinie torebkę karmy, do której szczeniak jest przyzwyczajony. Odrobaczaj według planu lekarza weterynarii, trzymaj nieszczepione szczenięta z dala od miejsc publicznych i zapisuj jakość kału oraz wagę w dzienniku miotu, aby wcześnie zauważyć zmiany.
Pełna biblioteka artykułów — i wiele więcej — czeka w aplikacji DogCompanion.
Pobierz z App Store